Referat poświęcony jest projektowi RE-CREATIO - dziedzinowemu repozytorium cyfrowemu gromadzącemu niezrealizowane projekty architektoniczne. Punktem wyjścia jest napięcie między koniecznością ochrony zbiorów specjalnych a misją ich upowszechniania. Rękopisy, rysunki i projekty architektoniczne, jako nośniki pamięci kulturowej, są szczególnie podatne na zniszczenie, dlatego dostęp do nich bywa ograniczony. W efekcie wiele cennych obiektów pozostaje poza społeczną świadomością.

Odpowiedzią na ten problem jest digitalizacja i tworzenie repozytoriów umożliwiających bezpieczne, szerokie udostępnianie zasobów. RE-CREATIO koncentruje się na projektach, które nigdy nie zostały zrealizowane –- zarówno utopijnych wizjach teoretycznych, jak i koncepcjach przeznaczonych do wykonania, lecz zaniechanych z przyczyn politycznych, finansowych czy historycznych. Wśród nich znajdują się m.in. plansze Villi Laurentiny według koncepcji Stanisława Kostki Potockiego, cenotaf Izaaka Newtona autorstwa Étienne’a-Louisa Boullée czy projekt Kościoła Najwyższej Opatrzności Bożej Jakuba Kubickiego.

Repozytorium nie ogranicza się do prezentacji reprodukcji. Każdy projekt opracowywany jest jako uporządkowany zbiór obiektów opatrzonych szczegółowymi metadanymi, informacjami o kontekście historycznym i biogramami twórców. Struktura zgodna z międzynarodowymi standardami zapewnia interoperacyjność i badawcze wykorzystanie danych.

Wystąpienie przedstawi genezę i założenia RE-CREATIO, a także wyzwania związane z identyfikacją rozproszonych materiałów i ich krytycznym opracowaniem. Celem referatu jest ukazanie, że cyfrowe repozytoria mogą skutecznie łączyć ochronę dziedzictwa z jego popularyzacją, stając się przestrzenią interdyscyplinarnego dialogu i narzędziem budowania nowych narracji o architekturze, która nigdy nie zaistniała w przestrzeni realnej.